Search Results

PETER BUSH My initial involvement in the martial arts started in August 1958 when I was 7. My Father enrolled me in the Ladysmith Health & Strength Club Gymnasium situated at 37 Keate Street, Ladysmith, Natal, South Africa, to learn Judo. In 1960 after I had just attained my junior 6th Kyu (green) belt, my Father was transferred to Durban. I never continued practicing judo in Durban and it wasn’t until 1971 that I reconnected with the martial arts. At that time I was working for the Department of Justice, Durban, having just completed my compulsory one year of military service. The chief financial officer, “Hank” (Herman) van Niekerk “Sensei Van” invited me to train at Budokan, Russell Street Dojo. On my first day there I was introduced to Sensei Ray Ryan, Sempei Vic Sykes, Sempei John Sinden and two junior black belts, Alan Haig and Alan Davies. Whilst with Budokan Russell Street, I attained the grade of green belt (6th Kyu). In January 1974 I enrolled at university to start a Bachelor of Arts degree. Because of my studies I was having difficulties attending training and almost stopped karate, however, I fortuitously ran into John Reece (3rd Dan Kodokwai) who was training the Natal University Karate Club. This was a branch of Kodokwai (JKA) which John ran together with Phil Mumford. I knew John from Grosvenor Boys High School where we went to school. He invited me to train at the University club where I had the pleasure of training under Sensei Robby Ferrier. I trained with Kodokwai from 1974 to 1976 eventually attaining my blue belt (5th Kyu). I represented the university in several annual inter varsity karate championships from 1976 to 1980. In 1976 I happened to bump into Sensei Vic Sykes. He had opened his own dojo called Ninja SA a club which he had started with Albie Frazer. Sensei Vic invited me to join Ninja SA. I was honoured to do so. On 13th March 1976 I was graded to Second Brown belt (2nd Kyu). Later in March of 1976 I travelled to the UK and whilst living in London trained with Sensei Keinosuke Enoeda, (9th Dan) until I returned to Durban. I then carried on training at Ninja SA and on 19th June 1976 I was graded to First Brown (1st Kyu). In 1978 as a 1st Kyu brown belt I won the South African Karate Association All Styles Kumite Championships brown belt division. In 1979 I was graded to Shodan together with Hennie van der Merwe, Mickey Scofield, Alan Haigh and Alan Davies. Our grading panel consisted of among others, Ray Ryan, Derrick Wridgeway, Larry Foster and Vic Sykes. In November 1980 I married and moved to Matubatuba where I ran my own dojo affiliated to Budokan. I was transferred to Darnall and opened a dojo there as well, also affiliated to Budokan. On 8th October 1983 was graded to Nidan. In 1984 I returned to Durban and continued to train with Budokan both in Durban and Westville. In 1984 and 1985 I took part in Springbok trials and although selected, never actually got the opportunity to earn my Springbok Colours. South Africa was excluded from international sport because of apartheid. In the years that followed a number of competitions were held throughout South Africa. These were sponsored by Sportsman’s larger and although I achieved some success in kumite no national recognition resulted from these tournaments. In 1989 I was graded to Sandan. Sadly this was the last grading attended by Sensei Ray Ryan who died shortly after. At the 1989 grading Terry Bosch was appointed as head of Budokan SA by Ray Ryan. Terry’s gym in Umbilo then became Budokan Hombo Dojo. I continued to train with Sensei Terry until March 2008 when I moved to the United Kingdom. During my karate career I have had the pleasure of training under Sensei Keinosuke Enoeda, Sensei Shigeru Kimura, Sensei Chojiro Tani, Sensei Yashitatsu Fukawa (Kendo) and Sensei Hasui Sasaki (Kendo). Sensei Hasui Sasaki was the head of the Kyoto Riot police and was invited to Durban by Sensei Ray Ryan. In 2003 I became an Advocate (Barrister) and a member of the Society of Advocates of KwaZulu Natal. I continued to train with Sensei Terry Bosch in Umbilo and with Sensei Vic Sykes in Hillcrest. In 2008 I moved to the United Kingdom where I was called to the Bar as a member of the Honorable Society of the Inner Temple. I digress to mention that when leaving for the UK in 1976, Sensei Ray Ryan had urged me to contact Sensei David Passmore whilst I was there, however, I could not find him. Fortuitously, I discovered that he was training in Lymington and visited him at Budokan UK dojo in around March of 2014. In February 2015 Sensei David Passmore “convinced” me to train with at the Budokan Lymington dojo. On 12th December 2015 I was graded to Godan (5th dan) and received the rank of Shihan. I have subsequently been given the rank of Renshi. 2018 and 2019 were wasted years because of the pandemic. I currently train at the Amazon Gym in Shropham, mostly doing kata and zazen. I have a Zen Garden at home where I practice zazen. I practice iaido at home primarily because I don’t like spectators around me when doing sword work. I remain an active member of Budokan UK as the Registrar and member of the Shihonkai.

PRETORIA AIKIKAI, ZUID-AFRIKA De training vindt plaats in een energieke, vriendelijke, veilige en niet-competitieve sfeer. Beginners en gevorderden trainen als een hechte, geïntegreerde gemeenschap en familie-eenheid in dezelfde klas. Het tempo varieert afhankelijk van de ervaring en anciënniteit van elk lid. Beginners en bezoekers zijn altijd welkom. DISCIPLINE AIKIDO – Traditioneel INSTRUCTIE Paul de Beer (6e Dan) Mobiel: +27 (0)83 636 1764 E-mail: aikido.pretoria@gmail.com Website: www.AikidoPretoria.co.za LOCATIE De dojo bevindt zich in een kelder aan de westkant van de Rembrandtzaal in het LC De Villiers Sportcentrum van de Universiteit van Pretoria, South Street extension (East), Hatfield, PRETORIA. GPS coördinaten: S25° 45.198 E28º 14,965 OEFENTIJDEN maandag: 18:00 tot 19:30 woensdag: 18:00 tot 19:30 vrijdag: 18:00 tot 19:30 De dojo is gesloten voor publiek, evenals op bepaalde universiteits-/schoolvakanties. DE DOJO: De Pretoria Aikikai werd opgericht in 1979. Het blijft een centrale rol spelen in de opleiding van instructeurs en de verspreiding van Aikido in heel Zuid-Afrika. Tuks Aikido ligt in Hatfield en dient als de centrale dojo in Pretoria. Het wordt geleid door de heer Paul de Beer (6e Dan, Aikikai, Dojo-cho) met hulp van assistent-instructeurs. Het heeft nauwe banden met Aikido-groepen in Japan, Italië, Guam, Groot-Brittannië, Hong Kong, Nieuw-Zeeland, Australië, Canada, China, Rusland en Reunion. Seminars en uitwisselingen vinden regelmatig plaats. "Vriendelijkheid is de taal die blinden kunnen zien en doven kunnen horen" - Mark Twain AIKIDO-EEN GEREEDSCHAP VOOR VERSTANDIG LEVEN AKIDO . OPNIEUW ONTDEKKEN

TAMURA NOBUYOSHI Het lichaam, de kern van de praktijk De belangrijkste architect van de ontwikkeling van Aikido in Frankrijk en Europa Geschreven door Eric Grousilliat Tamura Nobuyoshi, geboren in 1933 en overleden in 2010, was ongetwijfeld de belangrijkste architect van de ontwikkeling van aikido in Frankrijk en Europa. Op 5 augustus 1952 ging hij als uchi deshi naar de Honbu-dojo van de aikikai en bleef daar tot zijn vertrek naar Europa in oktober 1964. Hij was een bevoorrechte partner van Ueshiba Morihei, vooral met de wapens, en diende als otomo (assistent) tijdens zijn reis naar de Hawaiiaanse eilanden in 1961. Toendertijd 5e dan, maakte Tamura sensei snel naam onder de Hawaiiaanse aikidoka, die hem de bijnaam "stenen muur" gaven omdat het onmogelijk was om hem te verplaatsen. Hij woonde bijna 50 jaar in het zuiden van Frankrijk en had de reputatie van een efficiënte aikido, ondanks zijn kleine formaat, en terwijl hij twee dagen per week les gaf in zijn Shumeikan-dojo, bracht hij de rest van zijn tijd door met lesgeven in grote workshops, vaak 400-500 mensen bijeen, zowel in Frankrijk, Europa als in andere landen. Toen hij uchi deshi was, werd Tamura door zijn medestudenten beschreven als een "kopie van de oprichter", omdat hij, begiftigd met een diep gevoel voor observatie, perfect had begrepen dat men in de wereld van Budo moet kunnen om "de techniek te stelen". Het credo van Tamura sensei was dat het eerste doel van de beoefening was om het lichaam te ordenen, dwz het nutteloze te verwijderen, een juiste houding aan te nemen, de adem te vormen. Daarna, zodra het lichaam opdracht geeft, volgt de geest. Zo begreep hij de woorden van Ueshiba Morihei: “Aikido is misogi”. Vanaf zijn begin in Europa in november 1964 tot zijn laatste training in Frankrijk in maart 2010, was Tamura sensei's praktijk constant in ontwikkeling, altijd proberend zijn bewegingen te zuiveren, om het juiste gebaar te vinden. Dit betreft natuurlijk zijn beoefening van Taijutsu maar ook de beoefening van wapens en voorbereidende gymnastiek, de junbi dosa. Op het moment dat Tamura sensei de Honbu dojo binnenkwam, begon de ochtendles met Ame no torifune, en daarna volgde de technische studie. Met de ontwikkeling van aikido naar een breder publiek werd besloten, voornamelijk onder leiding van Tohei Koichi, Junbi dosa te introduceren. Ueshiba Morihei werd ook ouder en was geïnteresseerd in verschillende gezonde systemen. Tamura sensei zei: “Het is een traditie die bestond in Aikido, ten tijde van O sensei. De Makko-ho, het gezondheidssysteem van Katsuzo Nishi Sensei of de methode van Kenzo Futaki (Misogi no Renseikai). O sensei zou bepaalde dingen zelf proberen en als hij het interessant vond, vroeg hij zijn studenten om dat te doen. Hij zou zeggen: "Het is goed" of "Het is niet goed" (Gelach). Hij zou ons dat laten doen, maar hij zou zeggen: 'Stop als je voelt dat er iets mis is. Ik doe nog steeds elke ochtend wat Nishi sensei-oefeningen Tamura sensei introduceerde toen hij in Frankrijk aankwam, de junbi dosa leerde in de Honbu dojo, te beginnen met Amenotorifune, gevolgd door taisabaki, tekubidosa, ukemi, ademhalingsoefeningen, shikko, enz... ze worden vaak aikitaiso genoemd. Het is een praktijk die vrij goed bekend is bij aikidoka over de hele wereld en ik zal er niet bij stilstaan. Wel kan gezegd worden dat Tamura sensei, in overeenstemming met de opvatting van de grondlegger, deze oefeningen niet als een soort warming-up zag maar als aikido. Hij zei: "Aikitaiso beoefenen is al Aikido beoefenen" Tamura sensei was een Budo-onderzoeker, nieuwsgierig naar alles. In zijn boek "Aikido" zei hij: "Om krijgskunst te beoefenen, studeer je diëtetiek, anatomie, psychologie, meteorologie, astrologie, geologie, sociologie, enz.". Voor gevechten zijn deze studies essentieel, ze zijn noodzakelijk. ” Met deze gemoedstoestand was zijn praktijk voortdurend in ontwikkeling, in constant onderzoek, vooral op het gebied van het lichaam. Het was daarom heel natuurlijk dat Tamura sensei haar studenten bepaalde methoden voorstelde om zowel het lichaam te versterken als de gezondheid te verbeteren. Op jonge leeftijd was hij al geïnteresseerd in het macrobiotische dieet en ontmoette hij Sakurazawa Yukikazu, de grondlegger van de methode. Via deze methode hoorde hij over aikido en ontmoette hij Yamaguchi Seigo. Het was de laatste die hem overtuigde om uchi deshi te worden. Nog in de bloei van zijn leven, raakte hij voor het eerst geïnteresseerd in Jikyo jutsu, een reeks van 31 bewegingen, een combinatie van gewrichtsgymnastiek, ademhalingsoefeningen en ook acupunctuurpuntdruk. Tamura sensei herhaalde bewegingen 1, 2 en 15 na de hele serie. Op het moment dat Tamura sensei de Honbu dojo binnenkwam, begon de ochtendles met Ame no torifune, en daarna volgde de technische studie. Met de ontwikkeling van aikido naar een breder publiek werd besloten, voornamelijk onder leiding van Tohei Koichi, Junbi dosa te introduceren. Ueshiba Morihei werd ook ouder en was geïnteresseerd in verschillende gezonde systemen. Tamura sensei zei: “Het is een traditie die bestond in Aikido, ten tijde van O sensei. De Makko-ho, het gezondheidssysteem van Katsuzo Nishi Sensei of de methode van Kenzo Futaki (Misogi no Renseikai). O sensei zou bepaalde dingen zelf proberen en als hij het interessant vond, vroeg hij zijn studenten om dat te doen. Hij zou zeggen: "Het is goed" of "Het is niet goed" (Gelach). Hij zou ons dat laten doen, maar hij zou zeggen: 'Stop als je voelt dat er iets mis is. Ik doe nog steeds elke ochtend wat Nishi sensei-oefeningen Tamura sensei introduceerde toen hij in Frankrijk aankwam, de junbi dosa leerde in de Honbu dojo, te beginnen met Amenotorifune, gevolgd door taisabaki, tekubidosa, ukemi, ademhalingsoefeningen, shikko, enz... ze worden vaak aikitaiso genoemd. Het is een praktijk die vrij goed bekend is bij aikidoka over de hele wereld en ik zal er niet bij stilstaan. Wel kan gezegd worden dat Tamura sensei, in overeenstemming met de opvatting van de grondlegger, deze oefeningen niet als een soort warming-up zag maar als aikido. Hij zei: "Aikitaiso beoefenen is al Aikido beoefenen" Tamura sensei was een Budo-onderzoeker, nieuwsgierig naar alles. In zijn boek "Aikido" zei hij: "Om krijgskunst te beoefenen, studeer je diëtetiek, anatomie, psychologie, meteorologie, astrologie, geologie, sociologie, enz.". Voor gevechten zijn deze studies essentieel, ze zijn noodzakelijk. ” Met deze gemoedstoestand was zijn praktijk voortdurend in ontwikkeling, in constant onderzoek, vooral op het gebied van het lichaam. Het was daarom heel natuurlijk dat Tamura sensei haar studenten bepaalde methoden voorstelde om zowel het lichaam te versterken als de gezondheid te verbeteren. Op jonge leeftijd was hij al geïnteresseerd in het macrobiotische dieet en ontmoette hij Sakurazawa Yukikazu, de grondlegger van de methode. Via deze methode hoorde hij over aikido en ontmoette hij Yamaguchi Seigo. Het was de laatste die hem overtuigde om uchi deshi te worden. Nog in de bloei van zijn leven, raakte hij voor het eerst geïnteresseerd in Jikyo jutsu, een reeks van 31 bewegingen, een combinatie van gewrichtsgymnastiek, ademhalingsoefeningen en ook acupunctuurpuntdruk. Tamura sensei herhaalde bewegingen 1, 2 en 15 na de hele serie. De Jikyo jutsu, die zou kunnen worden vertaald als de "techniek van het ontwikkelen van de eigen kracht", werd in 1916 gecreëerd onder de inspanningen van Nakai Fusagoro ( / 1878-1931 ), als de eerste Japanse gymnastiek ter bevordering van de gezondheid. In de context van Budo is natuurlijk het verbeteren van het ademhalingsvermogen, de flexibiliteit en ontspanning, de spiertonus iets heel belangrijks, in perfecte overeenstemming met de beoefening van de technieken. Over Jikyo jutsu zei Tamura sensei: “Na het doen van de Jikyo jutsu-oefeningen, ben ik onmiddellijk in staat om mezelf in een natuurlijke en ontspannen houding te houden, wat erg effectief is als je je niet goed voelt. Het is moeilijk als je met een partner oefent, maar als je ze alleen oefent, kun je in jezelf kijken. Toen Tamura sensei ouder werd, gaf hij deze praktijk voor zichzelf op, maar hij nodigde zijn studenten altijd uit om dit te doen. Vervolgens oefende hij verschillende soorten methoden, geïnspireerd door zijn kennis van Chinese en Japanse praktijken, een reeks zelfmassages om te ontspannen en energie te geven of een reeks rekoefeningen die zowel compleet als ontspannend waren. De laatste methode was vooral nuttig om de lichaamshouding te corrigeren, in plaats van de spieren van het lichaam te forceren, lag de nadruk op het behouden van verschillende posities. Chinese methode van Qi Qong Het was in de vroege jaren 2000, toen ik regelmatig naar de Shumeikan-dojo ging, dat sensei voor het eerst zijn methode presenteerde, de acht stukken brokaat, die deel uitmaakt van de Chinese methode van Qi Qong. Dit was het begin en daarna maakte hij enkele kleine wijzigingen in de oefeningen. Ver van de dynamiek van Aikitaiso of Jikyojutsu waren de acht ademhalingsbewegingen traag, maar ook met grote mentale concentratie. Zo werd de coördinatie tussen beweging en ademhaling verfijnd en kwamen we dichter bij het werk van aikido. Tamura sensei beschreef haar evolutie van de Junbi dosa als volgt: “Vroeger begon ik met Ame no torifune. Daarna volgden andere educatieve zoals Ikkyo undo. Dit zijn bewegingen die O'Sensei beoefende en perfect zijn voor jonge mensen. De kinderen vinden ze ook erg leuk. Nu ben ik ouder en gevoeliger voor mijn lichaam. Ik voel dat het goed is om deze of gene oefening te doen, afhankelijk van het moment en ik verander de voorbereiding. Ik zeg het vaak, maar dit zijn dingen die ik in de loop van de tijd heb ontdekt en waar ik me goed bij voel. Ik beoefen momenteel een soort Chinese gymnastiek die ik erg interessant vind. Het is een suggestie die ik mensen doe. Iedereen moet zoeken naar wat voor hem werkt. Je kunt de oefeningen in het begin met een gezondheidsperspectief doen, maar na een tijdje zou het een werk van introspectie op het lichaam moeten worden. Als we echt aandacht besteden aan elk gebaar, zal een oefening waarvan we dachten dat we ze goed deden de volgende dag moeilijk lijken. Het lichaam is iets buitengewoons en we moeten ernaar leren luisteren. Alles wat niet natuurlijk is, legt beperkingen op aan het lichaam. Posities die ons oppervlakkig gezien comfortabel lijken, zijn vaak onjuist en laten het lichaam niet op natuurlijke wijze functioneren. De meest correcte houdingen zijn het beste voor de gezondheid. Ze gebruiken geen kracht en worden niet moe, hoe lang ze ook worden vastgehouden. Als je shisei correct is, is de adem tot rust gekomen en is het lichaam ontspannen. Daarom is kokyu ho-oefening uiterst belangrijk. Men vindt daar hetzelfde soort onderzoek als in zazen of yoga. Budoka's moeten de houding hebben die yogi's of zenmonniken hebben. Dit werk van houding, van shisei, vormt naar mijn mening de basis van de bases. Zolang de shisei niet gevestigd is, heeft het geen zin om over beweging na te denken. Het is iets dat volgens mij vooral ontbreekt in de huidige aikidowereld. Maar de betekenis van shisei verwijst niet alleen naar een uiterlijke houding: een goede vorm, een stijl, een goede houding, maar ook een innerlijke kracht die van buitenaf zichtbaar is in zijn manifestatie. Het zwaard, de smederij van lichaam en geest Het is gebruikelijk om te zeggen dat aikido van het zwaard komt... dit was vooral het geval in het werk van Tamura sensei. Alles, in zijn gebaren, in zijn houding, in zijn ogen werd onder het teken van het zwaard geplaatst. Het ervaren van een techniek van hem was als het voelen van een snee. Tamura sensei's vader was een kendo-instructeur, opgeleid aan de Budo senmon academy (), en het was een van zijn vrienden die de jonge Nobuyoshi in kendo trainde. In dezelfde periode begon hij met judo. Het is ongeveer 20 jaar oud, nadat hij uchi deshi van de honbu dojo was geworden, dat hij werd ingewijd in iaido met de zeer beroemde Haga Jun'ichi, een formidabele zwaardvechter, leerling van Nakayama Hakudo. Het was waarschijnlijk voor een korte periode, aangezien zijn taken als uchi deshi erg inspannend waren, maar een passie voor het werk was geboren. Tamura Semsei's lezing over bokken Dus toen hij in Frankrijk begon als aikidoleraar, realiseerde hij zich al snel dat alleen al het werken met de bokken en de jo, die hij van O sensei had geleerd, het moeilijk maakte om het echte zwaardwerk volledig te begrijpen, vooral voor een westers publiek. Hij stelde daarom de beoefening van iaido voor en wijdde een deel van de trainingen aan deze beoefening. In 1977 nodigde Tamura sensei, op advies van Chiba Kazuo sensei, die zeer betrokken is bij de beoefening van Iaido, Mitsuzuka Takeshi, een expert van de Muso Shinden Ryu school, de laatste generatie leerlingen van Nakayama Hakudo, uit om les te geven tijdens de aikido workshops . Tegelijkertijd vereiste Tamura Sensei tijdens de Shodan-examens de kennis van de eerste vier Iaido-kata's van de Muso shinden ryu-school. Tamura sensei's Iai Net als bij de Junbi taiso wordt de beoefening van Iaido een belangrijk onderdeel van Tamura sensei's training. Als een gepassioneerd persoon was Tamura sensei's beoefening in voortdurende evolutie, hij probeerde nieuwe dingen uit, hield wat hij dacht dat nuttig was, de rest weggooid. Het zwaard stond centraal in zijn beoefening, in zijn manier van uitvoeren van de technieken, in zijn manier van lopen, opstaan, ukemi doen, enz. Eind jaren 90 duwde iets zijn praktijk verder in deze richting. Hij ontdekte het ongelooflijk fijne werk van Kuroda Tetsuzan, ontmoette haar en introduceerde belangrijke veranderingen in zijn praktijk, zoals de manier van het maken van ukemi, het vasthouden van het zwaard of het bewegen tijdens het uitvoeren van de technieken. Voor zijn eigen training werkte hij aan de kata van iaijutsu gedemonstreerd door Kuroda sensei, voor zijn studenten stelde hij voor om te werken aan het eerste zwaard suburi gepresenteerd door Kuroda sensei. Natuurlijk stelde Tamura sensei ook oefeningen voor met partner met behulp van de bokuto of de jo, maar dit was gebaseerd op een vrij eenvoudig maar fundamenteel werk, op zoek naar opening, zwakte in de bewaking van de partner, terwijl het vermijden ervan zichzelf aan te bieden. Nogmaals, een diep en diepgaand werk over de shisei, concentratie, observatie. Er was geen scheiding in zijn beoefening, Taiso, Buki waza en Taijutsu kwamen overeen met dezelfde studie, een studie over jezelf. Een van de belangrijkste principes van Tamura sensei's zwaard was de afwezigheid van blokkering. Het zwaard maakt op geen enkel moment contact met het zwaard van de partner, het zoekt de opening in de bewaker en snijdt direct in het midden. Geconfronteerd met Tamura sensei, was het echt moeilijk om een aanval te beginnen, bij de minste beweging werd je "gesneden". Evenzo was het voor mij met mijn blote handen, bij de geringste greep van Tamura sensei, onmogelijk om me te bewegen. Integendeel, een poging om Tamura sensei aan te vallen, betekende dat je onmiddellijk "afgesneden" werd, dwz uit balans zonder echt te begrijpen waarom.

BUDOKAN KARATE IN JEFFREYS BAY 14 TECOMA STRAAT JEFFREYS BAY ZUID-AFRIKA 6330 ELKE WEEKDAG OCHTEND OM 10 UUR BEGINNERS WELKOM 1960 - 2022 De lessen worden gegeven in een levendige sfeer waar studenten profiteren van een aantal van de hoogste kwaliteit lessen die tegenwoordig in SA beschikbaar zijn. Discipline KARATE hoofdinstructeur LOEK LATEGAN 7 DAN BELANGRIJK NIEUWS 11 december 2020 Hoofdinstructeur Loek Lategan ontving het nieuws dat twee van zijn meest loyale studenten hun Dan-graden hadden gekregen na vele jaren van continue training als volgt: Cobus Calitz 6e Dan Karate Marie Perelis 2e Dan Karate Proficiat aan alle betrokkenen. Marie Petrelis

MEMORIAM Hier zullen we een lijst en biografische geschiedenis van Budoakn Black Belts houden, Leraren, Dojo-leiders en studenten die zijn overleden. De lijst is in volgorde van het jaar waarin ze in het Black Belt Register zijn opgenomen. Er zal een sterretje worden getoond bij hun namen in het Budokan Black Belt Register, wat betekent dat ze zijn overleden en hun namen zullen hier verschijnen. Budokan heeft ook veel mensen om te onthouden vanwege hun intimideren bijdrage aan het Japanse Budo, die ze hebben geleverd, vaak met grote persoonlijke opoffering tijdens hun leven. Deze pagina zal hen eren, voor wie wij allen verbonden met Budokan eeuwig dankbaar zullen zijn. Als we biografische gegevens in tekst, afbeeldingen, audio of video bewaren, wordt de naam van de betreffende persoon onderstreept en door op die naam te klikken, wordt u naar een speciale pagina geleid die is gewijd aan die persoon en zijn of haar biografische geschiedenis bij Budokan. We zullen ze altijd onthouden. RAY RYAN WITTE POLLETT WILLIE RIDDEX DUNLOP PAUL VIC SYKES JON WYATT LEO LIPINSKI FRANK VAN RENSBURG BOB SIMMS DOUGGIE KNOX SANDI BRUIDEGOM CLIFF LAWRIE-ROSS MIKE BOND CAROL LEVY HERBIE EDWARDS HENNIE VAN DER MERWE NEIL CRAFFORD AMADEO NUNES HAROLD LIND JEAN RESCH JULIE TULLIS ANDREW BRUIN BOB ALLAN "We all get told stories by our parents as we grow up. The strongest memories I have of stories told by Sandi, my Mum are of Budokan. A child of the 50's with a rebellious streak I know she was difficult for her parents to handle as a young woman, running away more than once - and running with a colourful crowd. When Budokan came into her life, the discipline and the people meant more to her than anything she had felt before. Sadly we lost our Mum too young. I wish she had kept with the practice and the people - but it was not to be. A spiritual person, she connected with the practice, the teacher (Dave Passmore) and fellow student (Dave Wills), from my memory this was perhaps the happiest period of her life. A great mum to my three sisters and me, a character with strong opinions, we miss her greatly. If she were alive now she would be so proud to be on this list amongst the other yudansha whom she loved so much. " My own recollections follow; Sandi was bold, headstrong, true to her convictions, and very forthright. Starting her karate career in her late teens at the original 1972 Northolt dojo, with Sensei Passmore, then Nidan, she rapidly showed a talent for martial arts. She can truly be considered a founder of the Northolt dojo. She had excellent technique and became the inspiration for many more ladies and girls to join the dojo, and the subsequent Harrow dojo, in those early days. She also worked with Sensei to develop "feminine" versions of the basic kata, though this experiment eventually stopped. Typically, Sandi herself preferred the traditional forms! She was graded to Shodan. Sandi moved to Cornwall when her first child, Lee, was born and eventually settled in Devon. She became an accomplished gardener. She was a diehard supporter of animal rights and humane animal husbandry. She was a staunch and loyal supporter to those she identified as friends, and of course, her family. She brought up her four children mostly on her own, all of whom, unsurprisingly, given her own character, became strong, independent, and successful individuals in their own spheres. She died unfortunately young, leaving her son, three beautiful daughters, and three boisterous grandsons. VIC SYKES Het is met grote droefheid en verdriet dat we u het nieuws brengen van het overlijden van Vic Sykes op de ochtend van zondag 14 augustus 2016- nadat er complicaties waren opgetreden na een drievoudige bypassoperatie in Durban, Zuid-Afrika. Vic, een bekend en zeer gerespecteerd lid van Budokan SA, werd een zeer bekwame karatebeoefenaar en een geweldige leraar. Hij wordt achtergelaten door zijn lieve vrouw Moira en hun zoon Clinton. Vic Sykes - uiterst rechts - aanwezig bij een van de vele Budokan-evenementen in het zonnige Durban. Zijn vrouw Moira kijkt weg van de camera op de voorgrond. Helemaal rechts - zittend zit Pam - de vrouw van wijlen Ray Ryan - een van de medeoprichters van Budokan SA. In het midden van de foto achterin staat Derrick Wridgway, die studenten van Budokan UK zich misschien herinneren dat ze ons 5 jaar geleden bezochten op een van onze workshops met zijn lieftallige vrouw Sylvia. Andere mensen die Sensei Passmore herkent, zijn Mike Bond die in het midden zit en Alan Haig - die tussen Derrick en Vic achterin staat. KANETSUKA SENSEI overleden op 8 maart 2019 Klik hier om naar zijn pagina te gaan OKIMITSU FUJII is overleden op 10 april 2017 Met grote droefheid vernemen we het overlijden van Fujii Sensei - een zeer geliefde en zeer gerespecteerde leraar Japanse Budo - met slechts een lichte voorliefde voor Kendo. Veel Budokan-studenten zouden met veel plezier terugdenken aan Fujii Sensei tijdens de traditionele Japanse Budo-evenementen die werden gehouden in de prachtige koepel van de Universiteit van Derby Buxton, waar deze foto van hem in 2014 werd genomen. VICTOR HARRIS Met grote droefheid vernemen we het overlijden van Victor Harris, die bekend staat om zijn vertaling van Go Rin No Sho door Miyamoto Musashi- A Book of Five Rings - een masterclass strategie die in alle boekenkasten van Japanse Budo-studenten zou moeten staan. De filosofie erachter is beïnvloed door zen, shinto en confucianisme, en werd door veel bedrijven over de hele wereld gebruikt, vooral in Japan. De omslag hieronder toont een 1848 afdruk van een foto van Kuniyoshi, waarop Miyamoto Musashi oefent met schermen met twee stokken, wat het kenmerk werd van zijn techniek en zwaardstijl. RUST IN VREDE LEN BLUNT Het is met grote droefheid dat we het nieuws moeten plaatsen dat Len Blunt, een voormalige student van Budokan en geliefde vader van een van onze Dan Grades, Alex Blunt, is overleden in Oakhaven Hospice in Lymington, na een vrij lange strijd met uitgestrekte kanker. Len was een zachtaardige ziel en was zeer geliefd bij iedereen die hem kende en het genoegen had enige tijd met hem door te brengen. Hij zal door ons allemaal erg gemist worden RUST IN VREDE

The Budo Charter Budo Kensho The Japanese Budo Association was formed in 1987. The English version of their Budo Charter was produced in 2004 and is reproduced here for your interest. Their Philosophy of Budo was published in 2009 and will be posted up soon. Budo, the Japanese martial ways, have their origins in the age-old martial spirit of Japan. Through centuries of historical and social change, these forms of traditional culture evolved from combat techniques (jutsu) into ways of self- development (do). Seeking the perfect unity of mind and technique, budo has been refined and cultivated into ways of physical training and spiritual development. The study of budo encourages courteous behaviour, advances technical proficiency, strengthens the body, and perfects the mind. Modern Japanese have inherited traditional values through budo which continue to play a significant role in the formation of the Japanese personality, serving as sources of boundless energy and rejuvenation. As such, budo has attracted strong interest internationally, and is studied around the world. However, a recent trend towards infatuation just with technical ability compounded by an excessive concern with winning is a severe threat to the essence of budo. To prevent any possible misrepresentation, practitioners of budo must continually engage in self-examination and endeavour to perfect and preserve this traditional culture. It is with this hope that we, the member organisations of the Japanese Budo Association, established The Budo Charter in order to uphold the fundamental principles of budo. ARTICLE 1: OBJECTIVE OF BUDO Through physical and mental training in the Japanese martial ways, budo exponents seek to build their character, enhance their sense of judgement, and become disciplined individuals capable of making contributions to society at large. ARTICLE 2: KEIKO (Training) When training in budo, practitioners must always act with respect and courtesy, adhere to the prescribed fundamentals of the art, and resist the temptation to pursue mere technical skill rather than strive towards the perfect unity of mind, body and technique. ARTICLE 3: SHIAI (Competition) Whether competing in a match or doing set forms (kata), exponents must externalise the spirit underlying budo. They must do their best at all times, winning with modesty, accepting defeat gracefully and constantly exhibiting self-control. ARTICLE 4: DOJO (Training Hall) The dojo is a special place for training the mind and body. In the dojo, budo practitioners must maintain discipline, and show proper courtesies and respect. The dojo should be a quiet, clean, safe and solemn environment. ARTICLE 5: TEACHING Teachers of budo should always encourage others to also strive to better themselves and diligently train their minds and bodies, while continuing to further their understanding of the technical principles of budo. Teachers should not allow focus to be put on winning or losing in competition, or on technical ability alone. Above all, teachers have a responsibility to set an example as role models. ARTICLE 6: PROMOTING BUDO Persons promoting budo must maintain an open-minded and international perspective as they uphold traditional values. They should make efforts to contribute to research and teaching, and do their utmost to advance budo in every way. Member Organisations of the Japanese Budo Association Zen Nihon Judo Renmei (All Japan Judo Federation) Zen Nihon Kyudo Renmei (All Nippon Kyudo Federation) Zen Nihon Karatedo Renmei (Japan Karatedo Federation) Shorinji Kempo Renmei (Shorinji Kempo Federation) Zen Nihon Jukendo Renmei (All Japan Jukendo Federation) Zen Nippon Kendo Renmei (All Japan Kendo Federation) Nihon Sumo Renmei (Japan Sumo Federation) Aikikai (Aikikai Foundation) Zen Nihon Naginata Renmei (All Japan Naginata Federation) Nippon Budokan (Nippon Budokan Foundation) ©2004 The Japanese Budo Association

LYMINGTON DOJO LYMINGTON GEZONDHEID & VRIJE TIJD NOORDSTRAAT LYMINGTON SO41 8ZG MAANDAG EN WOENSDAG OM 19.15 UUR BEGINNERS EN BEZOEKERS WELKOM De lessen worden gegeven in een levendige sfeer waar studenten profiteren van de beste lessen die tegenwoordig in het VK beschikbaar zijn. Disciplines KARATE - SHUKUKAI RYU AKIDO - TRADITIONEEL IAIDO - MUSOSHINDEN RYU ZEN - SOTO hoofdinstructeur DAVID PASSMORE 7 DAN KYOSHI Dojo-leiders MIKE CLAPHAM 5 DAN SHIHAN KEITH MOLYNEUX 4 DAN SHIDOIN TOBY MELLOWS 3 DAN SHIDOIN ZWARTE RIEM REGISTER VERHAAL VAN BUDOKAN DOOR DOJO LIDMAATSCHAP INFORMATIE SORTERING KLEDING EN UITRUSTING BEKIJK ENKELE VAN DEZE VIDEO'S OM EEN GOEDE MOMENTOPNAME TE KRIJGEN VAN WAT BUDOKAN IN KARATE LEERT EN PRAKTIJKT AKIDO IAIDO EN DE PRAKTIJK VAN ZEN. MIKE CLAPHAM Ik begon mijn opleiding in karate in 1973 toen ik 16 was. De dojo bevond zich in de kelder van een hotel met uitzicht op het water van Southampton. De stijl was Kyushindo, mijn leraar was een heer genaamd Ray Wood. Na 4 jaar training werd ik beoordeeld tot zwarte band onder het toeziend oog van Kyushindo's hoofdinstructeur, een Fransman genaamd George Mayo (in tegenstelling tot de meeste systemen kreeg je eerst zwarte band en daarna shodan) een paar jaar later werd ik beoordeeld tot shodan. In 1982, toen ik als operator bij Fawley Power Station werkte, opende ik een dojo in hun vergaderruimte, die goed werd bezocht door enkele van mijn collega's en hun vrienden en familieleden. In 1983 werd ik ingedeeld in Nidan. Na negen jaar ontslag en een carrièreswitch dwong een onderbreking in mijn opleiding. In 2004 werd ik door mijn goede vriend Richard Cozens voorgesteld aan Kyoshi David Passmore, die onlangs was begonnen met Budokan-lessen in een kleine dojo in het New Forest. Sindsdien ben ik een leerling van Sensei David Passmore en heb onlangs het voorrecht gehad om de rang van Godan en de titel van Shihan te ontvangen. Gedurende deze tijd heb ik het geluk gehad om drie weekendseminars bij te wonen aan de Buxton University en één in Ardingly, waar ik kon deelnemen aan lessen zoals Jujitsu, Aikido, Kobudo, Judo, Jodo en Kendo, om er maar een paar te noemen, gegeven door hooggeplaatste leraren, met name wijlen Fuji Sensei Kendo Master. Ik ben onlangs dojo-leider geworden bij een van Sensei's satellietclubs, waar ik ernaar streef om de hoge normen te handhaven die mij zijn ingeprent door mijn Sensei en de hoge normen waar Budokan voor staat. Het is mijn doel om de studenten die ik opleid te helpen de beste te zijn die ze kunnen zijn, terwijl ik mezelf voortdurend probeer te verbeteren. Altijd de leerling! Darren Waghorne with Irimi Nage TRAINING VIDEOS OCTOBER 2022 Toby and Paull training in Ananko Toby training in Pinan Godan. Anyone spot the deliberate error? ONZE AFstamming Mike showing Pinan Sandan Group Pinan Sandan Mike training in Seisan Paul training in Pinan Sandan 6 RULES FOR OIZUKI CHUDAN FROM SHIZEN DACHI HEIKO Mike Clapham 5 Dan Karate The Stance - Dachi Stand with you feet together. Keeping heels together open both feet out to 45º Move both heels out square. Open both feet out again to 45º This is the Shizen Dachi Heiko stance. Starting from the waist down. First slightly splay the knees to put tension in the upper and lower leg muscles and to push the outer edges of your feet - the sokuto - into the floor using your ankles and also grip the floor with your toes. This gives your punch a strong base to support it. A strong punch without a good base will be ineffective. The Fist - Seiken You begin to do this by curling your fingers into your palm. Start with your little finger first and then finally by wrapping your thumb across the index and middle fingers tightly because when you strike you want to be able hit with the first two knuckles of these fingers. It is the little finger and the thumb that construct an ideal rock like fist that does not collapse upon impact. (If your wrist is bent slightly upward or downward this will result in a weak punch and on contact, possible damage to your wrist) The Posture - Shisei Stand upright with your shoulders relaxed, bring your arms into the ready position at your side so the fists are facing palms up and level with your solar plexus and your arms are tight to the side of your body. To prepare yourself extend your left arm out straight in front of you as if you've just punched. Your palm should be facing downward horizontally aligned with your solar plexus and vertically with the midline of your body - your spine. The Punch - Zuki This is the form that you want to replicate with every punch you make. In this position your first punch will be using the right arm positioned against your ribs in line with the solar plexus. Sightly flick your right hip in an anti-clockwise direction which is the trigger that initiates the punch. Immediately the hips move the punch follows extending your right arm in relaxed reflex action towards the outstretched left fist. The palm remains facing upward for most of its projection. As the punch is in its last 12 to 15cms you start to rotate it through 180 degrees to replace your left first which you now need to be pulling back very quickly so that both fists come to a stop at exactly the same time. The fast pulling back of the left first gives added impetus and power to the punching right fist. Breathing - Kokyu Correct breathing is vital to a strong attack and to its intention. Take a short breath into your lower abdomen before the punch and then expel the air so that your out breath and punch both stop at the same time. In the final second as your punch hits its target there should be tension from your toes up followed by immediate relaxation of the muscles whilst keeping the form of the movement. Keep your mind focussed here and get ready for the next punch. Common mistakes to be avoided: Make sure you don't rotate your fist too early. Make sure that the punch moves in a straight line from its start position to its finish position. This is done by making sure that as the arm is moving through its direction of travel it stays in contact and is not allowed to float away from your body distorting its aim.

PORTO ALLEGRE - RIO GRANDE DO SUL Kata Master Arthur Sensei 7e Dan uit Porto Alegre (Rio Grande do Sul) die Seisan opvoerde in het Braziliaanse kampioenschap in 2016 stuurde hij ons onlangs. Zijn Kata zijn uitstekend en er zijn enkele video's onderweg! Bezoek zijn Dojo Page YMCA Goju-ryu Karate-do Rio Grande do Sul, Brazilië Arthur Xavier de Oliveira Filho (Porto Alegre, staat Rio Grande do Sul, Brazilië) Korte biografie Arthur sensei (shihan 7e dan - Braziliaanse Karate Confederatie / Wereld Karate Federatie) Karate-do Goju-ryu-instructeur bij ACM RS (Christelijke Vereniging voor Jonge Mannen van Rio Grande do Sul, Brazilië) sinds oktober 1976. Vandaag de dag nog steeds de sensei. De eerste zwarte band die de 7e klas bereikt door FGK, Rio Grande do Sul, Brazilië. Hoofdinstructeur: Karate-do Taniguchi-ha/ Brazilië. Docent afgestudeerd in Letteren (Portugees en Literatuur) 5e dan diploma van de Mahato Karate Association - Japan; FAJKO 3e dan diploma Student Akira Taniguchi (overleden), 8e dan FAJKO Start bij Karate in 1972 met Luiz Watanabe, wereldkampioen in 72, Shotokan. Mede-oprichter van de Gaúcha Karate Federation en Graduate Director FGK Voormalig kata-atleet. Voormalig judobeoefenaar. Stagiair en concurrerende studenten in Japan (JKF Goju-kai) op 90, 92, 25, 26 en 99. Student Handel Dias Kampioen Kumite Open in Sasebo, Japan, in 96; student, en vandaag instructeur, Julio Cunha, 3e. plaats op kumite Open Japan (JKF Goju-kai) Diploma Honor to Merit door de gemeenteraad van Porto Alegre voor zijn bijdrage aan de samenleving van Porto Alegre, 2012 De uitwisseling vond plaats. 43 jaar Karate Goju-ryu bij YMCA in Porto Alegre, Rio Grande do Sul, Brazilië, 26 oktober, onder de algemene coördinatie van de sensei van de entiteit: Arthur werd in twee ploegen kihon en kata goju getraind, met andere instructeurs. .houden van de erfenis van Akira Taniguchi Shihan... Ter ere van de erfenis van Akira Taniguchi Shihan

HET VERHAAL VAN BUDOKAN DOOR DOJO ACTIEF BUDOKAN DOJO Budokan's allereerste Dojo in Westville, Zuid-Afrika. Elke Dojo heeft een verhaal, vooral deze gebouwd door instructeurs, studenten en vrienden van Budokan in een oude steengroeve in de buurt van Durban SA. GA NAAR DE DOJO-PAGINA Allan Pert Uxbridge Londen 1980 D Waghorne David Golding Arundel 2020 Richard Zalm Sarnia 1960 Richard Zalm Ray Ryan Derrick Wridgway Hoofdkantoor Westville 1961/2 Dunlop Paul Johannesburg 1967 Derrick Wridgway Haven Shepstone 1972 Loek Latagan Knysna 1978 Hugh Sadler Maritxburg 1968 Frank Van Rensburg Montclair 1976 Willie Riddex Bethleham 1967 Terry Bosch Durban Umbilo 1989 Whitey Pollet Bloemfonten 1967 Ray Ryan Derrick Wridgway Hoofdkantoor Durban 1969 Bob Smith Port Elizabeth 1968 Rob Rohrey Nederland 1989 Jan Steenkamp veren 1968 Dup DuPlessis Potgieterrust 1968 Mohan/Moodley Durban 1968 David Passmore Hoofdkantoor Londen 1970 Peter Bush Matubatuba/ Dumall 1980 David Passmore Tunbridge Wells 1972 David Passmore hoofdkwartier van Lymington 2004 David Passmore Wadhurst HQ 1982 David Passmore High Rocks HQ 1975 John Hitchens Londen Weekend TV 1976 Roy Easterbrook Kings College Londen 1980 David Waters Tonbridge 1980 Mahmood Fakrho Bahrein 1982 André Labouchardiere 1982 Robiie Rowe Paddock Hout 1983 Peter Morley Hastings 1985 Neil Starks East Grinstead 1987 Keith Wright Uckfield 1990 Nicki Charnick Crowborough 1992 Peter Robinson Croydon 1989 Mike Clapham Southampton 2019 Keith Molyneux Bransgore 2020 D Waghorne David Golding Chichester 2020 Roy Easterbrook Ely 1986 Mick Spellman Hayes 1985 Tony McLaughlin Rickmansworth 1990 Paul Lazarus Eg 1995 Cobus Calitz Nieuw Zeeland TBC Rob Rohrey Nederland 2020

LARNE DOJO LARNE RUGBYCLUB GLYNN-DORP BT40 3HF SENSEI IAN BATES 3 RD DAN sandan@ian-bates.ws Mobiel 07864328873 maandagen - 6.30 - 20.00 uur. Karate Aikido en wapens BEGINNERS WELKOM Ik heb altijd geprobeerd de Budo-methode van training en lesgeven te volgen vanaf mijn vroege dagen met Budokan UK in de Dojo in Tunbridge Wells en natuurlijk Honbu in Crowborough zoals het was, waar ik me op een avond herinner dat de temperatuur daalde tot - 6 en Ik moest van het zadel van mijn motorfiets worden getild en een paar minuten worden vastgehouden tot het bloed weer naar mijn benen kwam, merkte Sensei Passmore op dat ik helemaal gek moest zijn, maar! Niet zo, want een paar weken later werd ik ingedeeld in Sankyu bij Northhold Dojo, toen dacht ik aan commitment en dat is nog steeds zo!. Ik zag karate voor het eerst in de lente van 1973 op het grasveld van Tonbridge Castle, ik was opgewonden door wat ik die dag zag en wilde meer weten. Ik was toen 26 toen ik was uitgenodigd om een paar lessen te proberen, ik wilde deelnemen aan de voortdurende reis!. De lessen werden in die tijd overal gegeven en in die tijd trainden we in wat bekend stond als "The Satelite Club" ook in Tunbridge Wells. Dit zou een geweldige tijd worden aangezien de vloer in die tijd gemaakt was van Terrazo een soort plastic; na zo'n 30 minuten trainen met gyaku-zuki en andere opwarmmethoden werd de vloer een ijsbaan en kwamen we slippend tot stilstand aan de andere kant van de hal. We hadden veel trainingslocaties en kwamen uiteindelijk geruime tijd op High Rocks terecht, waar ik mijn eerste 3 cijfers zou krijgen over een periode van 1 jaar, ik probeerde nooit een les te missen. Northolt Dojo tijdens een seminar zou mijn eerste grote beoordelingstest zijn met vele anderen van de dag, waar ik mijn felbegeerde Green Belt kreeg, ik dacht dat ik was aangekomen!, Niet dus er was nog genoeg om het gat in mijn gedachten te vullen, deze tijd van training was erg belangrijk voor mij. Ik heb wel een tijd geen training gehad vanwege werkverplichtingen en gezinsverplichtingen, dit betekende dat ik een hele tijd geen training kon volgen. Enkele jaren later ging ik weer trainen met Sensei Andy Fox (5e Dan) in zijn Dojo in het dorpshuis van Borough Green, waar ik 8 jaar heb getraind, toen kwam de grootste klap die ik ooit heb gehad op bezoek, tijdens een van mijn eigen lessen gelegen in het dorp Eynsford waar ik op dat moment woonde, kreeg ik een ernstige hersenbloeding een aneurysma dat me bijna doodde, gelukkig voor mij was een van mijn studenten verpleegster, ze dacht dat ik het had, kreeg een hartaanval en belde de ambulance, Paramedici beoordeelden me en vertelden hen wat ze dachten dat er was gebeurd, ik voelde niets en ik heb tot op de dag van vandaag een geheel in mijn hoofd van ongeveer 3 weken, naar het Dartford-ziekenhuis gebracht en beoordeeld voordat ik naar het Kings-ziekenhuis werd gebracht waar ik was geopereerd om de schade te herstellen, bleef ik een week in Kings voordat ik voor nog eens 3 weken werd teruggebracht naar het Dartford-ziekenhuis voor nauwkeurige observatie en monitoring, evenals om te helpen het evenwicht en de coördinatie weer te behouden. Mijn vrouw Lorna en mijn oude maat en mijn eigen Sensei gedurende deze tijd Andy Fox besteedden allebei veel tijd aan het op de een of andere manier voor me zorgen. Het duurde 6 maanden voordat ik weer de man was die ik was en ik heb mijn leven gewijd aan alle training die ik had gedaan, mijn conditie en mijn Spirit of Aikido die in de afgelopen 30+ in mijn geest was ingebouwd jaar, geef nooit op en vecht terug met een passie voor je leven. Dit alles vond plaats in de maand oktober van het jaar 2007, en ging door tot ongeveer april van het volgende jaar, toen ik me weer zo goed als nieuw voelde. Ik heb deze gebeurtenis opgenomen omdat het me meer bewust maakte van hoe kwetsbaar het leven kan zijn. Neem de volgende dag nooit als vanzelfsprekend aan, het is niet beloofd!, inderdaad, beschouw de volgende vechtsportles nooit als vanzelfsprekend, je haalt het misschien niet. Het belangrijkste van alles zijn de seminars die altijd worden aangeboden door uw Sensei's en andere Senior Club- en Verenigingsleden, ik heb hier de afgelopen jaren veel herinneringen aan opgedaan, want naarmate je ouder wordt, zijn er meer herinneringen aan het verleden dan er zijn dagen voor je. Sluit jezelf niet af van deze speciale lessen en evenementen, je zult die dag nooit meer zien. Ik heb ook getraind met Sensei David Waters, nu de oprichter van Ryusui-Ryu Martial Arts Schools, waar ik de volgende 20 jaar bleef tot ik in november 2010 op 65-jarige leeftijd met pensioen ging en naar Larne in County Antrim verhuisde, waar ik nu woon met mijn vrouw Lorna, haar geboorteplaats. Ik probeer altijd terug te gaan naar Engeland tijdens deze speciale evenementen om oude vrienden te ontmoeten en met velen van hen weer te trainen, meestal gevolgd door een avondmaaltijd en veel drinken!. Kom me bezoeken voor een geweldige tijd in het land van schoonheid, we hebben een aantal leuke B & B-plaatsen of als je ervoor kiest om gebruik te maken van het aanbod van een meer up-market Curran Court Hotel, zal Allen je een geweldig "Norn Ireland ” welkom, kom en geniet van een geweldige vakantie en van het aanbod om een paar uur op de mat te komen tijdens een van mijn lessen, als ik ze nog kan runnen!. In de lente van 2011 maart en april lanceerde ik mijn eigen school hier in Larne vanaf het begin in ons plaatselijke sportcentrum, met behulp van enkele posters die ik had verzonnen en staande en potentiële nieuwe studenten uitnodigde om met mij mee te doen in de Dojo met een introductiecursus van 4 weken , Het werkte heel goed voor mij als "een klap in!" zoals we heten! Een Engelsman in Ulster!, De cultuur hier is heel anders dan wat ik de afgelopen 35+ jaar gewend was en het kostte me nogal wat om vat te krijgen op zowel de mentaliteit van de Noord-Ierse mensen als natuurlijk de manier waarop ze spraken, dat doe ik heb nu geen problemen godzijdank!. Ik ben hier nu 10 jaar en hoop nog een paar jaar mijn kunsten te kunnen onderwijzen en nu ik 75 jaar jong en iets te zwaar ben, kan ik misschien die droom waarmaken. Ik hoop ook in het voorjaar van 2021 de geplande reis naar huis naar Kent te kunnen maken om af te spreken met "Oude vrienden en leraren voor een sociale maaltijd en natuurlijk een bevvie of 3 en om te trainen met die speciale mensen die ik voor het eerst ontmoette terug in the day!, 1973 en natuurlijk om nieuwe vrienden te maken met nieuwe studenten die ik nog moet ontmoeten”,. Ik hoop dat deze korte biografie helpt om banden te smeden met veel van mijn voormalige medestudenten, ongeacht welk cijfer je hebt, en om nieuwe en jongere studenten aan te moedigen om gefocust te blijven op de meest opwindende reis die je je maar kunt voorstellen, blijf op koers en bouw geweldige levenslange vrienden en geweldige herinneringen waar je blij mee zult zijn. Ik hoop sommigen van jullie te ontmoeten voordat ik me terugtrek in de grote Dojo achter de wolken.